Zo maar. Onverwacht. Genadeloos.
Aan het begin van de pandemie in 2020 trof het coronavirus Nancy. Zij moest worden opgenomen in het Amphia Ziekenhuis in Breda en moest al snel aan de beademing op de Intensive Care. Door de enorme toestroom van covid19-slachtoffers half maart behoorde Nancy tot de eerste groep patiënten die werd overplaatst naar het Erasmus UMC in Rotterdam. Daar verslechterde haar situatie zodanig dat Nancy maar liefst ruim 3 weken lang in coma lag. Na deze kritieke periode moest zij aansluitend een intensief revalidatietraject in.
Op 4 oktober 2020 nam zij deel aan de alternatieve Singelloop van Breda en wandelde ze na al die maanden weer vijf kilometer, samen met haar vrienden. “Dat leek een makkie, maar voor mij was het een mijlpaal.” aldus Nancy. "Door Corona hebben de longen restschade overgehouden, dat blijft een aandachtspunt. Conditietraining zal een belangrijk onderdeel zijn van mijn longcapaciteit".
Begin 2021 startte ze haar re-integratie, maar door haar cognitieve klachten raakte ze al snel overprikkeld. Dus ging ze vanuit thuis werken, in een prikkelarme omgeving. Haar klachten zijn nogal een opsomming, want naast cognitieve klachten zoals breinmist, concentratieproblemen of gaten in haar (korte termijn)geheugen, geeft dat weer andere klachten zoals overprikkeling, slecht slapen en vermoeidheid.
"Als er teveel binnen komt krijg ik mist in mijn hoofd, of kortsluiting, hoe je het ook noemt. Ik vergeet vaak woorden, namen of boodschappen. Dingen opschrijven en prikkels uit de weg gaan, dat is mijn basis geworden om de dag redelijk door te komen. Voorkomen is beter dan genezen, maar ik moet soms ook bekijken of ik mijn grenzen weer iets verder kan leggen. Daar krijg je dan handvatten (of strategieën) voor. Best lastig allemaal, want dat heeft wel consequenties”.
Tijdens de zomer van 2021 kwam ze in contact met mensen met NAH. “Wat een herkenbaarheid ondervond ik daar! Niemand die ik iets uit hoefde te leggen, want ze weten allemaal wat deze klachten inhouden. Ik kreeg zelfs nog goede tips die ik gebruik!”.
"Of het virus iets met mijn hersenen heeft gedaan of dat mijn hersenen tijdens mijn ziekte te weinig zuurstof hebben gehad, is nog steeds onbekend."
Vooralsnog zijn ze nog aan het onderzoeken wat het effect van Covid op het brein is. Voor Nancy blijft dat geduld hebben. Afwachten. Accepteren.
Waarom ‘BreinBloemen'?
"Omdat mijn brein afgelopen anderhalf jaar een minder positieve klank heeft gekregen, terwijl er door creativiteit toch bloemen uit bloeien."
Zowel in haar blogs als haar beelden komt ze in haar eigen, nieuwe tempo weer tot iets. ‘Breinbloemen’ gaat ook over de dingen die mis gaan in het brein. Met (h)erkenning en hier en daar een vleugje humor.
Haar foto's, quotes & kaarten komen in 2022 te koop. Een deel van de opbrengst hiervan gaat naar een goed doel.